خواستم یه چیزی بنویسم همیشه که فرصت نوشتن نیست هست؟

بلگفا قشنگیش به این بود کسی کسی رو نمیشناخت نمیدید همه اسرار آمیز بودن و همه ادمها بر اساس نوشته هاشون بدون هیچ پیش داوری و شناختی قضاوت میشدن احساسی بودن زمخت بودن مهربان بودن شاعر بودن و همه قشنگی بلگفا به همین بود ادمها تا یه حد مشخصی فقط بودن و بعد نبودن و هیچ اصراری به بودن هیچ کس نبود میتونستن بیان بخونن و برن البته یه بدیهایی هم داشته و داره اینکه ادمها زیادی مبهم باشن و همه جا سرک بکشن و هرجور نقاب دلشون میخواد رو صورتشون بکشن و اینکه از سرنوشت و حال ادمها بی خبر می موندی اما به لطف صفحات مجازی دیگه که فراگیر و لاینفک از زندگی هامون شده کافیه دست دراز کنی و ادمها رو بگیری بشینی کنارشون درست وسط خونه اشون احساساتشون تولدشون غم هاشون عاشق شدناشون شاعر شدناشون

بانویی در دور دست ...