.

گاهی میخواهی افسار کلمات را بکشی

و گاه دلت میخواهد رهایشان کنی،

و شاعرانگی کنند در هوای _عشق،

آنگاه که جنون وار دیوانگی میکنند

و سرکش_ عطر_ موی و دلبر می شوند،

گریزی نیست، گریزی نیست

آن گونه که پرنده آبی، پرواز میکند

اما،چرا به بند نمیشود این پرنده آبی وحشی

به بند نمیشود..

"بگذار رها شود این پرنده آبی وحشی... "

بانویی در دور دست ...